TR
Eurasian Academy Of Sciences Social Sciences Journal Yıl:2019  Sayı: 26  Alan: Eğitim

Hatice MERTOĞLU
FEN BİLGİSİ ÖĞRETMENLERİNİN ÖĞRETİM STİLLERİNE GÖRE ÖZYETERLİK İNANÇ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ
 
Bu araştırmada İstanbul İli’nde görev yapan ortaokul fen bilgisi öğretmenlerinin öğretim stiline göre özyeterlik algılarında anlamlı bir farklılığın olup olmadığını incelemek amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli uygulanmıştır. Öğretmenlerin öğretim stilleri tercihlerini belirlemek amacıyla Grasha’nın Öğretim Stilleri ölçeğinin orijinali Grasha (1996) geliştirilmiş olup, Türkçe’ye adaptasyonu Bilgin, Uzuntiryaki ve Geban (2002) tarafından yapılmış, 40 maddeden oluşan ölçek uygulanmıştır. Ayrıca fen bilgisi öğretmenlerinin özyeterlik algılarını belirlemek amacıyla Fen Öğretimine Özyeterlik ölçeğinin orijinali Riggs ve Enochs (1990) tarafından geliştirilen ve Özkan, Tekkaya ve Çakıroğlu (2002) tarafından Türkçeye uyarlanan toplamda 23 maddeden oluşmakta olan ölçek kullanılmıştır. Araştırmaya 2016-2017 eğitim-öğretim yıllarında İstanbul ilinde görev yapan 153 fen bilgisi öğretmeni katılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre fen bilgisi öğretmenlerinin fen öğretimine yönelik özyeterlik puanlarının yüksek olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin çalıştıkları okul türüne göre özyeterlik algıları incelendiğinde özel okulda görev yapan fen bilgisi öğretmenlerinin özyeterlik puanlarının devlet okulunda görev yapan fen bilgisi öğretmenlerinin özyeterlik puanlarının özel okulda görev yapan öğretmenlerin lehine anlamlı düzeyde farklı olduğu bulunmuştur. Araştırmada fen bilgisi öğretmenlerinin çoğunlukla temsilci baskın stiline sahip olduğu ve en fazla Temsilci-Yol Gösterici-Uzman olan 4. Grup öğretim stili grubuna sahip olduğu belirlenmiştir. Tüm bunların yanında fen bilgisi öğretmenlerinin öğretim stillerinin fen öğretimi özyeterlik düzeyi üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır. Araştırmada, sonuçlara ilişkin yorumlar yapılarak önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler: Fen bilgisi, fen bilgisi öğretmeni, özyeterlik, öğretme stilleri


EXAMINATION OF SELF EFFICACY BELIEFS ACCORDING TO TEACHING STYLES OF SCIENCE TEACHERS
 
In this study, it is aimed to investigate whether there is a meaningful difference in the self-efficacy perceptions according to teaching style preferences of middle school science teachers living in Istanbul. Grasha 's Teaching Styles scale original Grasha (1996) was developed in order to determine the teaching style preferences of the teachers in the research that applied the relational screening model. The adaptation to Turkish language was done by Bilgin, Uzuntiryaki and Geban (2002).In addition, to determine the self-efficacy perceptions of science teachers, the original scale of science proficiency scale developed by Riggs and Enochs (1990) was used and a scale consisting of 23 items in total was adapted to Turkish by Özkan, Tekkaya and Çakıroğlu (2002). Scales and questionnaire used were applied to 153 science teachers in Istanbul province in 2016-2017 academic year. According to the results of the research, science teachers' self-efficacy scores for science teaching were found to be high (at agreeing level). When self-efficacy perceptions were examined according to the studied the type of school they were studying and the students who studied it, it was seen that the self-efficacy scores of the science teachers in the private school were significantly different from the self-efficacy scores of the science teachers in the public school. In addition, it has been determined that science teachers generally have a representative dominant style and have at most a 4th group (Representative-Guiding-Expert) teaching style group. In addition, the result was that the dominant teaching style of science teachers and the dominant teaching style group did not make a significant difference on the science teaching self-efficacy level. Here the comments and suggestions regarding the findings were made.

Keywords: Science, science teacher, self-efficacy, teaching style


Detay

İÇERİK